انتهای روز (ترجمه شعری از رسول عوده زاده )

"آخــــــــــر الــــــــنـــــــــهــــــــــــار"

 

-          1 –

 

وحيدٌبصبابتي وكآبتي

متفردٌ بغربتي ومنفاي

.

.

>>ادامه مطلب>>

برچسب‌ها: ترجمه شعر, عبدالرحیم طرفی, اخر النهار, انتهای روز, رسول عوده زاده
ادامه مطلب

بهار

شعر: عبدالرحيم طرفي

باز بهار آمد

اما هيچ گلي سر از خاك بر نياورد

گلهاي امسال

همه سر در خاك دارند

و جاي شراب

خون در خيابان پخش مي شود

امسال گلوله است كه بر گل

بوسه مي زند

برچسب‌ها: شعر, بهار, عبدالرحيم طرفي

تکان

شعر: احمد طرفی 

کاش غمهای مان را

جایی برای تکان دادن بود

جایی شبیه

زیرسیگاری

برچسب‌ها: احمد طرفی, شعرکوتاه, تکان

دار

شعر: عبدالرحیم طرفی

چه کسی می گوید:

"بی گناه بردار نمی رود ؟"

من

بسیار گنجشک 

بر دار دیده ام

گفت و گو

نگارش : احمد طرفی

: سلام

و آمد تو.

: از دیشب منتظرت بودم.

: فعلاً که خسته‌ام، بعداً همه چیز و بهت می گم. 

خود را از روبروی آئینه کنار کشید و رفت که بخوابد.

سيلي

شعر: احمد طرفي

صداي سوت

سرخی

جای انگشتان

کف

دستی با سرعت بالا رفت

دريا

شعر: احمد طرفي

تخته ها

بر فرازدستها

پايين و بالا مي روند

آخرين نفسهايت رابكش

تا بوت

سلاح

شعر : عبدالرحيم طرفي

آنک نا آدمیانی

که صلاح را

درحمل سلاح 

می یابند

وکشتن آدمی را

مباح

...

شعر: احمد طرفی

مچاله شد

به گوشه ای افتاد

کاغذ

سه شعر از شاکر لعیبی شاعر و منتقد عراقی

ترجمه : حمزه کوتی

 

اشیاء ابن ِ سیرین

 

بر در ِ مسجد ، سگ ِ ابن ِ سیرین خواب می بیند . دستمال ِ تپنده ی او بر چوب ِ پنجره خواب می بیند . پای پوش ِ یمانی اش دم ِ در خانه خواب می بیند . کتاب ِ طلاکوب شده اش بر رف ّ، خواب می بیند . جُبّه ی سیاه ِ آویخته اش بر رخت آویز دیوار خواب می بیند . دیگ ِ مِس خواب می بیند . جا مرکّب در تاریکی ِ صندوق خواب می بیند . دخترکان اش بر روی حصیر همدیگر را به آغوش می کشند و خواب می بینند . شیشه ی دارو خواب می بیند . همه ی اشیاء در خانه اش خواب می بینند . آنگاه از نهان گاه های خود بیرون می آیند :

مگر عصای خیزرانش که نشانه ی شب را بیدار گذاشت

مگر ادوات نفی در دفتر نحو که خواب نمی بیند

مگر شبحی که پشت ِ پرده به کمین نشسته است .

//

 

مسخره است 

 

در میخانه ی هستی ابن سیرین به ابن خلدون گفت : « مسخره است » .

ابن خلدون گفت : « نه ، آنچه تو می گویی مسخره است » .

هیاهو در آمیخت با رف ـــ رف ِ فرشتگان نامرئی

که بر میزها می کوفتند :

مسخره است آنچه دیروز گفتی

مسخره است آنچه امروز گفتی

مسخره است آنچه همین لحظه می گویی .

//

 

کمی هوا

 

از زغالی که از « باب العَسَل *» خریدم ، کلاغ ها برخاستند . آنگاه قارقار کردند ،  قبل از آنکه در هیاهوی بازار گم شوند . انگشت های زغال گر ، عروسی زنگی است ، فرو شده در لذتی والا . با خیش فرو آمدم و بوی کباب را دنبال کردم که در شب ِ عید بزرگ ، از کوچه ی بن بست می آمد .

زغال با تاریکی یکی شد . کوزه های من ، زیر نور چراغ عریانی هستند که ایستاده است و کلاهی فقیرانه دارد .

آنجایی که ایستاده بودم :

کمی هوا می خوردم ، که از خانه پیش می تاخت

هوا ، هوا ، هوا

کمی هوا بس است .

ـــــــــ

* باب العسل یکی از دروازه های ورودی شهر تونس ، پایتخت کشور تونس .